Tćlensku strákarnir

Eins og allur heimurinn óska ég ţess ađ fólk í sjálfheldu komist úr henni. Mér finnst hins vegar (myndrćnn) fréttaflutningur af björgun fótboltastrákanna svo ótrúverđugur ađ ég hlýt ađ efast. Ađstćđur eru ţröngar, tímaramminn knappur -- og svo birtast vídeó úr vatninu! Ţađ ţarf sérhćfđa kafara til ađ komast ađ strákunum (og náđu ţeir 13 eina glugganum í allt heila sumar til ađ komast án súrefniskúta í hellinn?) og eru ţá líka til sérhćfđir myndatökumenn sem kunna á súrefniskútana og hafa pláss til ađ athafna sig? Og eđlilega kann enginn viđ ađ hafa orđ á ţessu.

Hvađ sem efasemdum mínum líđur vona ég virkilega ađ innilokađ fólk komist úr hellinum sínum.


Veđurhćđi

Ég hef lengi stađiđ í ţeirri meiningu ađ ég vćri veđurháđ og D-vítamíndýrkandi. Nú hefur hins vegar komiđ á daginn ađ ég hefst ágćtlega viđ í sólarleysinu (tímabundiđ), ég á bara bágt međ ađ vera inni ţegar veđur er kjöriđ til útivistar.

Ţetta var merkismoli annarrar viku júlímánađar. Hoho.


Bloggfćrslur 10. júlí 2018

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband